24 Ocak 2013 Perşembe

Saklı Çocuk


Neler oluyor diye sorarak başlamıycam bu mevzuya çünkü nasılsa en başından yabancıyım, sormaya kalkarsam ardı kesilmeyecekse kafamdakileri  dökmeye mecalim yok şimdide iyi mi.. Deseler ki bir şey var dokunsak her bir tıkanıklık lavabonun tıkanıklığını açınca suyun dönerek gitmesi gibi billurca akacak,ıhh ..Gerek yok bir başkasından yardım almaya, bir ara ben el atarım derim artık. Bunca bıkkınım yani zararlı yardımlardan, bunca iğreniyorum. Aslına bakarsan özünde mutluyum da hep gülümsemek olmuyor bazı bazı gülümserken de arada geçen kara suratları ciddi olmak gerek sonra nede olsa dönülür öz hale. İçimde bir çocuk var evet herkeste var ama bende ki öyle kendimle başbaşa kalınca çıkanlardan değil, aksine kimse yokken oda saklanıp susanlardan, dinlenip uyuyanlardan, birini görünce kendi neşeli halini muzip ve en doğal haliyle gösterenlerden. Dokunmıycam kendisi hep böyle, belkide kendimleyken de benle olsa buna kalbim dayanmaz, vardır mutlak bir sebebi, yaradanımız bunu eminim düşünmüştür, vesselam.

Öğreti


__Ne öğretti?
__Birine kendinden çok değer vermemen gerektiğini öğretti. Birini çok sevmemen gerektiğini öğreti. Seviyorsan bile herşeyini sunarsan kendinden de o kadar çok şey kaybedermişsin onu da öğretti. Ne acı değil mi, verdiklerimiz kadar azalıyoruz, sakladıklarımız kadar zenginiz. Ne kadar aşıksak o kadar fakiriz, Ne kadar hoyratsak o kadar zengin. Eyvallahın varsa "kurşuna diziliş" teki gibi ellerin havada gögsün siber en fena zarara kabulüz. Kendimize en çok zararı yine biz kendimiz veriyoruz. "Herbişeyimle seninim" diyerek. Kendimize geride ne kalıyor o zaman?Kocaman bir HİÇ. 


Kübik. 14 ocak 13.notlarından ~~

16 Aralık 2012 Pazar

Yaşamın bize zorunlu kıldığı prosedürlere karşı gelsekte içten içe ona köle yol almaktayız..ne yapılır nasıl başka türlü bakılır,bunu konuşur ederiz ama yaşamaya gelince öyle bir bocalarız ki,nasıl ustası olalım ki böyle görmüşüz, böyle yaşamış öğrenmişiz.başkasını öğrenmek için fazla yaşlı değil miyiz?Belkide biraz sabrı öğrenmemiz gerek,sessizce içten tüm isteğinle dua edip sesini yükseltmemesi gerek belki.Sessiz bağırmakta kendini maraz eder insanın. Fakat çok bağırınca da çocuklar korkmaz mı?

25 Kasım 2012 Pazar

Huzur *


Nasıl oldu
neden oldu
ne zaman oldu
anlıyamadan ben bende buldum kendimi.
Dediydim bir vakit,
“Bir zaman gelir hala aynı ateşin etrafında hayal kuruyorsan elini tuttuğundan başka hiçbir an mutlu değilsindir.”
Çal kapımı, ben deli çizimlerimle yolu bulma denemelerini yaparken izle.. yanımda ol ki gör aslında hep aynı yolda aynı renklerde çizgilerin döndüğünü bil. Kanma uykucularımın sayısına, oturdukları yere ,boylarına, saçlarına, aslında şunu bilmelisin ki, hepsinde sen varsın..
Ve şunu da gör ki, ben ancak seninle kendimim. Ayağımdaki patiğim, akan burnumu silmelerim, açken mırlamalarım.. bunları bir sen bilirsin, bir sana bırakırım esas çocuk kalbimi..

19 Kasım 2012 Pazartesi

Eskilerden..


Son zamanlarda bana bir şeyler oluyor sanki ben değilim yerimde başka biri oluyor zaman zaman gözlerimi yenden yeniden açıp bakıyorum evet, bunu yapan sensin devam et şimdi şunu şunu yapman gerekiyor sıradakiler uzun bir liste gibi sıralanıyor karşıma ve zor gelmiyor nasılsa ben değilim ya bunları yapan ve farkında olarak kapatıyorum yeniden beynimin gözlerini bu psikolojik bir analiz değil tamamen gerçek ben ben olmuyorum bazen de en öte ben. Tanımıyorum bazen kendimi yaptığımın farkına çok sonra varıyorum ama artık fark ettiğim bir şey var ki keşke yi daha az kullanıyorum ve yapmış olduğum her şey de hak ediniyorum kendime suç değil bir alış olarak kabul edip almalarıma ne kısıtlama getiriyorum ne de tamamen emin olmadan yaptığımdan. devam ediyorum yarı bilinçli yaşamıma..
25 kasım 2011

sevgilerden..


Uzunca zaman sonrası aldım elime sözcüklerin dizileceği esas zemini, ve başladım olduklarını düşündüğüm doğru yerlerine itina ile yerleştirmeye..Sevgi dar zamanda akla geldiğinde o en dar olduğunu düşündüğümüz odadan çıkaran sımsıkı sıcaklığın kendisidir.Yaşamın kendisinde en çok yerleşik ve kaygısız olan sevgi,onu taşıyan kaygı dolu ve endişeli olan bizlerin itinalarından dolayı rahattır,yaslanmış  özentili ellerde gezerek yaşamını sürdürür.Düşme kaygısı yoktur.Olası bir tehlike anında el değiştirir ve taşıyan özentisiz olan eller yerini daha özentiliyi alarak devam eder. Kendisi saygınlığından ödün verir ne, ne de haklı şımarıklığından..Çünkü taşıyan el hakkı ile yol aldığı sürece onlara veremeyeceği gülümseme,gamze salya,parlaklık,kahkaha yoktur. Değerininde farkındadır, öneminin de..

zarlızorzamanlardan-4..


Hem çok mantıklı şeyler düşünüyorum hem aptalca şeyler yapıyorum zihnim sulanmış gibi büyük parçalar arada görünüyo geri kalan yerler bulanık sulu..
İçimde benden bağımsız kontrolü ele almış bir yaratık var ve ben onunla yaşıyorum söylüyo yapıyorum söylüyo yapıyorum geri zekalı bile değilim ben zekam tamamen yok olmuş varsa da bana ait olanlar kapalı kutu da yöneten yerime düşünen nasılsa var neden ben düşüneyim ki diye düşünüyo içimdeki şeytan içimdeki karanlık örümcek içimdeki incecik sarmış ama öyle sıkı sarmış ki ipler görünmez tüy gibi ama sağlam çıkamıyorum insanlar ipi göremiyorlar bağlanmışlığımı bir ben hissediyorum.kurtarsın görsün biri beni artık lütfen ölecem diye korkuyorum bazen ciddi ciddi

zarlızorzamanlardan-3..


Öyle bir zaman içindeydim ki öyle bir an öyle bir mekan tarifi edilmeye kalkıldığında karşımda iki arap üst penceremde geçen yabancı yazıları okuyor ,solumda hangi ırka ait olduğunu bilmediğim pil toplama kutusuna eğilmiş kusan kadın, yandan bura doğru bakarak geçen üçlü serseri tayfası, bla bla bla..ve ben halen sağlam bir çalışma planı tasasın da, asla uymayacağımı bile bile.

Sabiha gökçen/ İstanbul
23:18, 

zarlızorzamanlardan-2..


Öyle bir zaman içindeydim ki öyle bir an öyle bir mekan tarifi edilmeye kalkıldığında karşımda iki arap üst penceremde geçen yabancı yazıları okuyor ,solumda hangi ırka ait olduğunu bilmediğim pil toplama kutusuna eğilmiş kusan kadın, yandan bura doğru bakarak geçen üçlü serseri tayfası, bla bla bla..ve ben halen sağlam bir çalışma planı tasasın da, asla uymayacağımı bile bile.

Sabiha gökçen/ İstanbul
23:18, 

neşeli ayaklardan


Bugün neşeli ayaklardan bana kalanlar;
*      Bazen geri çekilmek gerekir ilerlemek için.
*      Hiçbir iyilik cezasız kalmaz.

Zarlızorzamanlardan-1..


Evet gelelim bir diğer sıkıntılısı olduğum hatta abartıp bazı zaman kafamı bu saçmalık için kemirdiğimi fark ettiğim duruma. ilgi takıntısı, arama sorma, mesaj ve bi kamyon aptalca kafamı doldurduğum başıboş çalkantılar. Neymiş arkadaş aramıyomuş pek, mesaj desen çokk nadir sen seviyorum sözcüğünü en son ne zaman duyduğumu hatırlamayacak kadar deli vahşi yemiş bitirmişiz soframızda ne varsa meğer. Buda uzun bi süre aç kalmamıza sebepmiş düşünememişiz öncesin de.. var mı çözüme elbette tam yanıt olacak sağlamlılık ta doyumda değil ama var. ‘Zaman’ hem de özlenilesi ilk güne dönüş gibi değil yılların merakı ve birikmiş hasretinin beklemişliği gibi. Bunun kuralları var. Üstüne düşersen aramayacaktır, güzel bıcılı sözcükler kullanırsan kaybetme korkusu olmaz elbet, deli gibi merak elbette ki kimsede yok ama hafiften merak etmesini sağlamak nerede kiminle ne yapmakta olduğunu o sorgulasın sen anlatma hepsini. Yoksa dökülünce elde ne varsa soracak bir şey kalmaz zaten. Ne yapmalı ilgilenmeli, senin kaygılarını o taşımalı ama buna çözüm bitsin olarak bakacak kadar tembel ve güçsüzse bırakmalı zaten gidişini öylece seyir etmeli. Ama bunu fark edip bunun için yeni bir şeyler yapıyorsa kaybetmek istemediğindendir kayıp gidenleri farkedemediğindendir. O zaman zaten birsiniz büsbütünsünüzdür demektir ve yap sende onla ne çabaysa ne emekse sonsuz ver onunla birlikte ‘siz’ için yap bunu gocunma hiçbir zaman. Yeter ki gayretin yalnız olmasın.
Az uzağında olsun..ilk tanıdığın adam gibi bile değil, hiçkimse gibide değil aksine onun üzerine üzülüp düşünecek kadar değerlin. En çok ona olsun değerin de öfken de sevginde..
·         Arama bi zaman.
·         Mesaj atma bi zaman.
·         ‘Can’ deme birr zaman..
·         Düşünmede uzunca zaman..

19 Ağustos 2012 Pazar

Mimkinsizlik yoktur :)


Yaşamın en kritik zamanları vardır, belki de tüm hayatımızı etkileyecek kadar hassas damarlardır hayatımızda. Bu anlardan birini çok basit bir alışveriş esnasında uzun yıllardır planladığım hayallerimi gerçekleştirdiğimi farkederken yaşadım. Tam anlamıyla jetonun tınk diye düştüğü andı kasada hesabı öderken..Şunu söyleyebilirim ki, olmasını isteyipte gerçekleştiremeyeceğimiz hiç bir şey yok bu hayatta..Mutluyum, Yaptım, oldu. Desteğini esirgemeyenleri öperim :)

23 Temmuz 2012 Pazartesi

'olmayan dizeler'

                                                                    "Senin bir havan var beni asıl saran o 
                                                                           Onunla daha bir değere biniyor soluk almak
                                                                          Sabahları acıktığı için haklı
                                                                           Gününü kazanıp kurtardı diye güzel
                                                                            Birçok çiçek adları gibi güzel"
                                                                       diyerek süreyya'nın "üvercinka" dizelerine can
                                                                     vermenin yaşama böylesi anlam ve rengine başka bir ışık 
                                                                                  katacağı aklıma gelmezdi..
                                                                         Olmayan birçok kelimeme bir olmaz dize daha ekledim,ve dedim ki:
                                                           "yaşam olmasını istedğimizin çok daha ötesin de mutluluk gizlemekte,
                                                                         bunu ancak samimi bir istek ve sabırla elde edebilir (iz) ..
                                                                                                                            23 temmuz 2012 şanlıurfa / ev..
                              
                                 http://www.youtube.com/watch?v=5m01OIaTuOA&feature=related&fb_source=message

11 Kasım 2011 Cuma

kurumuşmuşmş.

neden anlamadım kanat tarumardı yalandanmı esahtanmı bir rüzgar çıktı tamtam sapasğlam oldu dik durdu yeni oldu parladı renk açtı mevsim geldi mis koktu arkadaş yapraklarla salındı soldu hoş oldu uyudu uyandı,bir de baktı ki kupkuru oluyo rüzgar o kadar sertki kırılacak yaprak eyvah ne yapmalı bilemedim hava buz saklasam nereye sarmalasam neye,diğer arkadaş yapraklar yumulmuşlar ağaççıklarına ama bu yaprakın ağacı kayıp..

11 Ekim 2011 Salı

kırmızı pitikareli yuvarlak masamız^..

Masamız kare olsun dedim ,çok ısrar bile ettim.Böylesi gereksiz gibi görünen ama ardına ne gerekçeler yazılan ,altı üstü kare masa denecek kadar 'altı üstü' olan mevzuya ,hikayeler yazdık. Ama kabul ettim masamız yuvarlak olsun istiyorum artık.Hatta bunu o kadar istiyorum ki,mesela sen desen ki masamız kare olsun seninle bir yığın tartışmalara girebilir seni sen gibi ikna edip yuvarlak masa ya karar verdirebilirim.Tıpkı benim kare deki gereksiz gerekli ısrarırm kadar, daha sabırlı ve daha şefkatli anlattın, öğrendim..
Sevgilim mutfak masamız yuvarlak olsun..
Yok deme sakın, desen eğer,dersen eğer ikisini de alalım ve biz yuvarlak masamızda böyle konuşmalarımızın yığın tartışmalarını yapalım ,ama nasıl biliyomusun? Yuvarlakın etrafına oturalım ama diz dize kolkola,miyavlaşıp koklaşarak,hemen yanında duran ama yabancı kare masaya bakıp hıh' diyerek.

sevgilim işte tüm ve en ciddi tartışmalarımız böyle olsun.İsteğim bu kadar kısa ve net.Bişey daha istiycem ,çok oldum biliyorum ama masamızın örtüsü kırmızı pitikareli olsun mu?sana hep çay koyarım söz,valla bak

Bir kız çocuğunun annesinden gizli makyaj malzemelerini merak edip roller yaparak kırmızı ruju yanağını sürmesi kadar masum ve samimi istediğim.Söyleme sakın anneme olur mu..